Re: Verhaal bij Ratten en Raven

RATTEN en RAVEN
In het donkere woud was het stil. IJzig stil. Een vreemde stilte. Het leek wel alsof de wereld zijn adem inhield. De donkere bomen stonden bewegingloos te wachten op wat er komen ging.
Plots werd er geruis gehoord in de verte. Al snel hoorden de bomen het geklapwiek van vleugels.
De RAVEN kwamen eraan! De donkere vogels streken neer op de takken van de bomen. Rustig streken zij hun vleugels.
Weer hoorden de bomen een vreemd geluid. Het geluid zwol aan tot een zwaar getrippel. RATTEN!
Honderden RATTEN kropen onder de bomen. De RAVEN keken met verbazing naar beneden.” Wat doen jullie hier?” Krasten de oudste RAVEN naar de RATTEN?
“Er hangt een vreemde sfeer in de lucht” riepen de RATTEN naar boven. “Wij zijn verdreven van onze woonplaats, omdat er geen eten meer is!” “Oh,” krasten de RAVEN, “dat is ons ook overkomen. Al het voer is verdwenen!” De RAVEN fladderden met hun vleugels. “Waar willen jullie naar toe? “ vroegen de RAVEN. “Wij willen naar de stad”, antwoordden de RATTEN. “Dat kan niet”, vonden de RAVEN, “ wij waren hier het eerst en wij vliegen heel snel. Wij durven te wedden dat wij als eerste in de stad zijn”.
“Weten jullie wel hoe hard wij rennen?” vroegen de RATTEN aan de RAVEN.
“Weten jullie wel hoe snel wij vliegen?” vroegen de RAVEN aan de RATTEN.
Daar moesten zowel de RAVEN als de RATTEN even over nadenken.
“Dan doen jullie toch een wedstrijdje!” mompelden de bomen.
Dat vonden de RATTEN en de RAVEN een goed idee. Wie als eerste in de stad zou zijn, mocht in de stad gaan wonen.
En zo begon de wedstrijd. Eerst lagen de RAVEN voor, maar ze werden al snel ingehaald door de RATTEN. Wat konden die RATTEN hard rennen op hun korte pootjes! Ze renden hun longetjes uit hun lijf.
Nooit geweten dat RATTEN zo snel konden rennen!

En wie komt er als eerste aan in de stad? Natuurlijk zijn het die beestjes op hun korte pootjes, de RATTEN!